Μια πέτρινη αγροικία στην Τοσκάνη αντανακλά το ταλέντο της βρετανίδας σχεδιάστριας Tricia Guild.

Tο τοπίο είναι ειδυλιακό: στροβιλιστοί δρόµοι που οροθετούνται από σειρές κυπαρίσσια και ελαιώνες, λιβάδια που απλώνονται πάνω σε κυµατιστούς λόφους, µοναστήρια του 15ου αιώνα και µεσαιωνικές πόλεις αποτελούν την πεµπτουσία  της Τοσκάνης. Καµία έκπληξη δεν προκαλεί λοιπόν το γεγονός ότι η Tricia Guild –µία από τους κύριους εκφραστές του σύγχρονου βρετανικού design και γνωστή τελειοµανής- έχει επιλέξει αυτή την περιοχή για άντληση δηµιουργικής έµπνευσης. Λάτρις των ταξιδιών, η Guild -ιδρύτρια και δηµιουργική δύναµη της Designers Guild, µια εταιρείας µε έδρα το Λονδίνο που ειδικεύεται στα υφάσµατα, τις ταπετσαρίες και τα αξεσουάρ εσωτερικής διακόσµησης- επιστρέφει στο τοσκανικό της καταφύγιο µε κάθε ευκαιρία. «Αυτό το σπίτι είναι ο καµβάς µου», λέει ενώ τακτοποιεί µερικές κόκκινες και πορτοκαλί ντάλιες σε ένα βάζο του σαλονιού της. «Έτσι ζω κι έτσι δουλεύω».

Το σπίτι, µια πέτρινη αγροικία του 18ου αιώνα, είναι σχεδόν αδύνατο να το βρει κανείς, ειδικά αφού τα κινητά τηλέφωνα δεν λειτουργούν σ’ αυτή την περιοχή. «Θυµάµαι να περπατάω µέχρι το τέλος ενός µικρού δρόµου στη µέση του πουθενά», αναπολεί η Guild για την πρώτη φορά που αντίκρισε το σπίτι το 1987, «και ξαφνικά να το µπροστά µου. Όντας παρατηµένο για πάνω από τριάντα χρόνια, είχε µια ροµαντική σαγήνη. Το ερωτεύθηκα µε την πρώτη µατιά!» Η έλλειψη παροχής ηλεκτρικού ρεύµατος και ύδρευσης κατάφεραν µόνο να κάνουν την πρόκληση πιο ενδιαφέρουσα. «Χρειάστηκε περίπου ένας χρόνος για να  µεταµορφώσουµε το ερείπιο σε σπίτι», λέει ο Richard Polo, σύζυγος της Tricia.

Από εκείνη την πρώτη µατιά, το όραµα της Guild, το οποίο αντλεί από την έντονη εµπειρία της µε τη φύση, υλοποιείται όλο και περισσότερο έχοντας τη δική της µοναδική πινελιά. Τα χρώµατα –είτε πρόκειται για τη σκούρα γαλάζια, τονισµένη από πάλλευκα σεντόνια, κρεβατοκάµαρα είτε για τα έντονα πράσινα και µοβ χρώµατα στο γραφείο και το σαλόνι- µαρτυρούν τη βαθιά ευαισθησία της. Αλλά και τα έπιπλα, τα περισσότερα περασµένα µε ελαφριές στρώσεις µπογιάς ή ντυµένα µε ταπετσαρίες της Designers Guild, βρίσκονται σε απόλυτη αρµονία µε το περιβάλλον, όπως άλλωστε και τα χειροποίητα κεραµικά που η ίδια έχει συλλέξει. Της αρέσει να «ντύνει» το σπίτι ανάλογα µε την εποχή: τους χειµερινούς µήνες, για παράδειγµα, οι κουρτίνες είναι φοδραρισµένες µε βαριά υφάσµατα, ενώ µάλλινα ριχτάρια σε ζεστές αποχρώσεις σκεπάζουν τους καναπέδες. «Το υπέροχο συναίσθηµα της αναζωογόνησης όταν αλλάζεις το σπίτι σου σύµφωνα µε την εποχή», λέει η οικοδέσποινα, «σε αποζηµειώνει πλήρως για την όλη κούραση».

σκληρή δουλειά δεν αποτέλεσε ποτέ εµπόδιο για την Guild. Από τότε που ίδρυσε την Designers Guild το 1970, η εταιρεία έχει αναπτυχθεί στα χέρια της σε διεθνή κολοσσό στον χώρο. «Έχω µια καταπληκτική οµάδα ανθρώπων, αλλά αισθάνοµαι την ανάγκη να εµπλέκοµαι προσωπικά στη δηµιουργική διαδικασία κάθε νέου σχεδίου», παραδέχεται. Αυτή η προσωπική προσέγγιση είναι ο πυρήνας της ζωής της στην Τοσκάνη. «Μόλις εγκατασταθήκαµε, ο Richard κι εγώ φυτέψαµε αµέτρητα δέντρα γύρω από το σπίτι», εξηγεί καθώς απολαµβάνει την ηµέρα καθισµένη σε µια λευκή καρέκλα του Philip Stark πάνω στο πλακόστρωτο, δίπλα σε ένα συντριβάνι. Ένα µπλε ύφασµα µε λευκές ρίγες της Designers Guild απλωµένο σε ξύλινες πέργκολες προσφέρει την απαραίτητη σκιά. Αποτελεί, όπως εξηγεί η Guild, µέρος της νέας σειράς που σχεδιάστηκε για εξωτερικούς χώρους. «Οι άνθρωποι θέλουν πολύ να βρίσκονται έξω, εκεί όπου µπορούν να αισθάνονται πιο κοντά στη φύση».

Η Tricia Guild περνάει πολύ από τον χρόνο της δουλεύοντας στον κήπο. «Εδώ, βλέπετε, χτυπάει η καρδιά του µέρους», λέει δείχνοντας ένα κοµµάτι γης κοντά στην κουζίνα όπου µαρούλια, αγκινάρες και άλλα λαχανικά είναι φυτεµένα τακτικά σε µικρές σειρές. Όπως καθετί που φτιάχνει, έτσι και ο λαχανόκηπος µπορεί να µοιάζει απλός αλλά αντανακλά µια αυστηρή προσοχή σε χρωµατικούς συνδυασµούς και µοτίβα: οι κόκκινες ντάλιες βρίσκονται δίπλα στις ντοµάτες, οι µοβ γειτονεύουν µε τα µπλε λουλούδια... «Το να φροντίζεις λουλούδια και λαχανικά µαζί είναι πανέµορφο». Παραδέχεται ότι «τίποτα δεν µπορεί να γίνει χωρίς προσπάθεια». Αν σου αρέσουν τα λουλούδια, τότε πρέπει να τα φροντίζεις. Ακόµη και τα κοµµένα λουλούδια µέσα στο βάζο χρειάζονται προσοχή: το νερό τους θέλει καθηµερινή αλλαγή. Η υπερδραστήρια ατµόσφαιρα του σπιτιού µαρτυρά ξεκάθαρα τη θεωρία αυτή. «Η ζωή είναι µια δουλειά σε πλήρη εξέλιξη, έτσι δεν είναι;» τονίζει και ανακατεύει τη µαρµελάδα βερύκοκο µε τζίντζερ που έφτιαξε µόνη της. Αν και η ίδια δεν το οµολογεί, τελικά έχει δηµιουργήσει ένα δικό της µοντέλο τοσκανικής ζωής. «Λατρεύω αυτή την περιοχή αλλά δεν αντέχω να νιώθω ενσωµατωµένη σε µια αγροτική ζωή», ισχυρίζεται. Η Τοσκάνη βρίσκεται παντού τριγύρω της, ωστόσο το σπίτι της µαρτυρά κάτι πολύ πιο προσωπικό και βαθύ: µια τολµηρή και χιουµοριστική αίσθηση του χρώµατος, ένας εκλεκτισµός µε αυτοπεποίθηση και µια αγάπη για την τελειότητα που δεν χαρίζεται σε κανέναν και που καταφέρνει να φέρει στο παρόν ακόµη και αυτό το -όπως η ίδια το αποκαλεί- «µικρό σπίτι στο λιβάδι».