Η Κατερίνα Καµάρα και η Ιλεάνα Μακρή συναντώνται δηµιουργικά σε µια συνεργασία- έκπληξη.

H Κατερίνα Καµάρα και η Ιλεάνα Μακρή γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, αλλά ενώ είχαν πολλούς κοινούς φίλους άρχισαν να κάνουν παρέα εδώ και µια δεκαετία περίπου. Η συνεργασία τους ξεκίνησε πριν από δυο χρόνια, όταν συναντήθηκαν, καλεσµένες φίλου τους, στο ίδιο ερείπιο – εκείνος ήθελε τη συµβουλή τους πριν µιλήσει µε αρχιτέκτονα για το πώς θα γινόταν ωραιότερο το σπίτι του. Οι δυο τους δεν πρόλαβαν να κατανοήσουν τι ακριβώς συνέβη. Η χηµεία ανάµεσά τους είχε αποφασίσει πριν από αυτές. Ο φίλος τους, θεωρώντας εξαιρετικές τις προτάσεις–λύσεις που του κατέθεσαν, τους πρότεινε να αναλάβουν εξ ολοκλήρου το σπίτι. Τι οδήγησε δυο επιτυχηµένες, την κάθε µια στον τοµέα της, γυναίκες να ανοίξουν µια νέα σελίδα στη ζωή τους; «Περνάµε δηµιουργικά και υπέροχα! Είναι ο µόνος λόγος», απαντούν.

Η Ιλεάνα Μακρή έφυγε νωρίς από τη Θεσσαλονίκη, µόλις ενός έτους, η Κατερίνα Καµάρα κατοικεί ακόµη εκεί. Η Ιλεάνα σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Deree και σχέδιο κοσµήµατος στο G.I.A., Γεµολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια. Η Κατερίνα Πολιτικές και Οικονοµικές Επιστήµες στο Πανεπιστήµιο Θεσσαλονίκης, στο οποίο και δίδαξε. Παράλληλα παρακολούθησε µαθήµατα σκηνογραφίας, τα οποία συνέχισε στο Παρίσι όταν πήγε για µεταπτυχιακό στην Κοινωνιολογία. Σήµερα, η µία διαθέτει τα κοσµήµατά της από τη Νέα Υόρκη ως το Τόκυο και την Αυστραλία, διατηρώντας και τρία δικά της καταστήµατα, η άλλη συνδιευθύνει την ιστορική γκαλερί ΖΜ στη Θεσσαλονίκη, ενώ δουλεύει, απόλυτα αφοσιωµένη από το 1979, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του οποίου είναι και ιδρυτικό µέλος. Δυναµικές προσωπικότητες, επίµονες, δηµιουργικές, ό,τι ξεκινούν το φτάνουν στο τέλος. Τι συµβαίνει όταν διαφωνούν; «Παίρνουµε το πρόβληµα στο σπίτι. Στην εποµένη συνάντηση είναι βέβαιο ότι θα βρεθεί η καλύτερη λύση», λέει η Κατερίνα Καµάρα. «Ξέρει η κάθε µια τα ταλέντα της άλλης και το σηµαντικό είναι ότι τα αναγνωρίζει. Έτσι, οι διαφωνίες µας δεν έχουν πηγή τον ανταγωνισµό αλλά τις τέλειες λύσεις», συµπληρώνει η Ιλέανα Μακρή.

Tο πρώτο σπίτι που έφτιαξαν µαζί είναι ένα χάλασµα του 1778 στη Χώρα της Πάτµου, κάτω από το Μοναστήρι. Η αναµόρφωση ξεκίνησε από τα θεµέλια. Σε ένα µικρό και µακρόστενο οικόπεδο, λιγότερο από 100 τετραγωνικά, δηµιούργησαν κήπο, ξενώνα και το κυρίως σπίτι. Το ύψος, τα πολλά επίπεδα και οι έξοδοι είναι µερικά από τα ατού του. Από το αρχικό κτίσµα διατήρησαν την οροφή καθώς και τους δυο πλαϊνούς τοίχους, στη συνέχεια έχτισαν το σπίτι σε δυο κυρίως επίπεδα που διαθέτουν αυτόνοµες εσωτερικές στεγασµένες αυλές, αξιοποιήσιµες χειµώνα καλοκαίρι. Το σπίτι είναι φτιαγµένο για να υποδέχεται και να φιλοξενεί, και αυτήν τη θετική ενέργεια του καλωσορίσµατος την εισπράττεις από την πρώτη στιγµή. Συγκέντρωσαν όλα τα παλιά αντικείµενα που βρήκαν –µαρµάρινους νεροχύτες, ξύλινες πόρτες και παράθυρα–, τα επιδιόρθωσαν και τα επανατοποθέτησαν, ενώ όπου χρειάστηκε χρησιµοποίησαν Πατµιακό πλακάκι. Άποψή τους –αµετακίνητη– είναι να διατηρούν το παραδοσιακό νησιώτικο στοιχείο αλλά το «σπίτι να µην είναι σαν λαογραφικό µουσείο», εξηγεί η Κατερίνα Καµάρα, και «η όλη προσέγγιση να παραµένει σύγχρονη και λειτουργική», συµπληρώνει η Ιλεάνα Μακρή. 

Eνώ ο συνδυασµός του παλιού µε το νέο φαίνεται εύκολος, πρέπει να ξέρετε ότι είναι το πιο δύσκολο πράγµα», συνεχίζει η Κατερίνα. «Η πραγµατική πολυτέλεια ενός σπιτιού φαίνεται στο µπάνιο» συµφωνούν, και υποστηρίζουν την ιδέα του salle de bain και σε καµία περίπτωση του µπάνιου µε το πλυντήριο και το καλάθι µε τα άπλυτα. Στο συγκεκριµένο µπάνιο τον τόνο δίνουν οι βενετσιάνικοι καθρέφτες, οι πετσέτες φυλάσσονται σε ένα κοµψό κοµό, ενώ η ρόµπα αφήνεται σε µια πολυθρόνα Louis XV. Ναι, όλα αυτά βρίσκονται στο µπάνιο. Το γενικότερο στυλ αξιοποιεί το παλιό και αναδεικνύει το σύγχρονο. Και οι δυο πιστεύουν στη µείξη των πολιτιστικών στοιχείων και των υλικών, τονίζοντας ότι «οι καραβοκύρηδες έφερναν έπιπλα και αντικείµενα από όλο τον κόσµο. Εµείς δεν κάνουµε τίποτε άλλο από το να τα αξιοποιούµε. Από όλους ζητάµε να ανοίξουν την αποθήκη τους, γιατί ένας καναπές του Σαρίδη, για παράδειγµα, µε ένα δωδεκανησιακό κεντηµένο ύφασµα εντάσσεται αρµονικά στο χώρο, ή ένα παλιό τραπέζι, το οποίο ξύνουµε και µετατρέπουµε σε σύγχρονο, βγαίνει άνετα στη βεράντα».

Δυο γυναίκες που συµπληρώνουν η µία την άλλη στο τρόπο που προσεγγίζουν το χώρο λειτουργικά και αισθητικά, σε µια συνεργασία που ξεκίνησε συγκυριακά και συνεχίζεται πλέον πολύ συνειδητά.